Ινστιστούτο Alzheimer Βόλου

             Αγία Σοφία


ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ  ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ

Η Αριστερή στήλη περιλαμβάνει τις βασικές σελίδες, επι πλέον σε κάθε σελίδα μπορείτε να επιλέξετε το θέμα της επιλογής σας από τα σημεία τα οποία ο δείκτης μετασχψηματίζεται σε χέρι με ανοικτό τoν δείκτη.

                                                              

[Υπό κατασκευή]

Αρχική Σελίδα

Αυτοί που έφυγαν

Το ενδιαφέρον της Ι.Μ.Δ.

Ιατρικα Θέματα

Ψυχολογία

Νομικά θέματα

Θέματα Νοσηλευτή

Περιθάλποντες

Η συμβολή της Τεχνολογίας

Ποίημα

Καταστατικό της ΕΕΝΑΣΔ

Καταστατικό Ινστιτούτου

Ενημέρωση του ασθενή

Σελίδα φόρμας σχολίων IAB

Αναζήτηση

Φωτογραφίες

Ειδήσεις

Υπηρεσίες

Συνήθεις Ερωτήσεις

Ερωτήσεις  για τη Φροντίδα

Συμπαράσταση

ΣΑΑΤΧΣΣ

Εθελοντισμός & Αλτσχάϊμερ

 ο τρόπος δράσεως και οι επιδιώξεις

Αρχική Σελίδα

Λογοτεχνία

 

Ψυχολογικά Θέματα

 

ΔΙΑΛΕΞΗ

Περί μηχανισμών προσαρμογής ή αμύνης

Υπό του Αριστείδου Λιάπη Καθηγητού Ε.Τ.Ε. 

          Θα σας απασχολήσω σήμερα με το κομμάτι της ψυχολογίας στο οποίο αναφέρονται οι μηχανισμοί προσαρμογής ή Αμύνης  ( Defense mechanism` s )

  Πιθανώς θα σας ξενίσει η επιλογή ενός  ψυχολογικού θέματος  ενώ υπάρχουν  πλείστα όσα τεχνολογικά θέματα προς ανάπτυξη. Η επιλογή αυτή έγινε για να μπορέσουμε να διαγνώσουμε τον αγώνα τον οποίο διεξάγει το άτομο σε αυτή την οργανωμένη κοινωνία για να διατηρήσει την ατομικότητά του και ταυτόχρονα για να συμμετέχει στις επιθυμίες της ομάδας στην οποία ανήκει.

Ο όρος ψυχολογία αποτελείται από τις λέξεις Ψυχή και Λόγος, σημαίνει τον λόγο ή την επιστήμη περί ψυχής. Επομένως συνάγεται ότι ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ είναι η επιστήμη η οποία μελετά την ψυχική ζωή όπως εκφράζεται στην συμπεριφορά, στην απόδοση και στα βιώματα. 

 Ό ορισμός της ψυχολογίας αυτός δημιουργεί την ανάγκη αποσαφηνίσεως των τριών επί μέρους εννοιών ήτοι τις συμπεριφοράς, της αποδόσεως και  των βιωμάτων,

Συμπεριφορά  είναι  το σύνολο  των ψυχικών αντιδράσεων του ατόμου οι οποίες εκδηλώνονται κατά τρόπο ώστε να υποπίπτουν στην αντίληψη τρίτων.

Απόδοσις είναι η βασική έννοια καλύπτει όλα τα προϊόντα της ανθρώπινης ψυχοφυσιολογικής ενεργητικότητας. (Βιοτεχνικά αντικείμενα, έργα τέχνης, παιδικές κατασκευές κ.λ.π.)

Βιώματα ή Βιώσεις είναι ό όρος ο οποίος αναφέρεται εις ό, τι ζει ή έχει ζήσει ο άνθρωπος σαν ψυχικό υποκείμενο ( Εμπειρία). 

                                                                                                            Φυσιολογική

                                                            Προσαρμογής                         Συγκριτική                         

                                                                                                             Ανωμάλου

                                                                                                             Μαθήσεως

                                                                                    Γενική

                                                                                                             Γενετική

                             Επιστημονική                                Εξελικτική       Παιδιού

                                                                                                            Εφήβου                                                                                                                                                Γεροντική

                                                                                   Βιομηχανική

                                                                                    Παιδαγωγική

Ψυχολογία                                                                   Κοινωνική

                        Εφηρμοσμένη                                     Κλινική

                                                                                    Χαρακτηρολογία

                                                                                    Ψυχική υγιεινή                                         

                       Φιλοσοφική  

Κλάδοι της Ψυχολογίας

          Η βασική έννοια της ψυχολογίας έχει υποστεί προοδευτικά μεταβολές δια μέσου των ετών.

Ως φιλοσοφική η ψυχολογία είναι η από φιλοσοφικής απόψεως έρευνα της ψυχής.  Ως επιστημονική είναι κάτι διαφορετικό, όπως την περιγράφω ανωτέρω. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο αυτών μεγάλων κλάδων της φιλοσοφικής και της επιστημονικής είναι δυνατό να παρασταθούν με το ανωτέρω διάγραμμα στο οποίο  περιλαμβάνονται και οι επί μέρους κλάδοι της ψυχολογίας 

Η σπουδαιότητα των Μηχανισμών Προσαρμογής

Τα κίνητρα και οι επιθυμίες υποχρεώνουν τον άνθρωπο να αναπτξει μια δραστηριότητα. Ο τύπος και η κατεύθυνση την οποία λαμβάνει η δραστηριότητα αυτή εξαρτάται από τις δυνάμεις συνεργασίας και αντιθέσεων στις οποίες το άτομο , από την νοημοσύνη του και από τα διαφέροντα του. Μέσα στον αγώνα επιβιώσεως του το άτομο στρέφει το ενδιαφέρον του προς την αυτοσυγκρότησή του. Οι άλλες επιθυμίες και ικανοποιήσεις του θεωρούνται ως δευτερεύουσες.

Το άτομο προσπαθεί να χρησιμοποιήσει κάθε είδους προσαρμογή για να διατηρήσει τον εαυτό του στο πολύπλοκο περιβάλλον στο οποίο ευρίσκεται. Το πολύπλοκο δε του  περιβάλλοντος είναι αποτέλεσμα των συσσωρεύσεων των κοινωνικών παραδόσεων.  Στην οργανωμένη κοινωνία αγωνίζεται το άτομο να διατηρήσει την ατομικότητά του συμμετέχων ταυτόχρονα στις επιθυμίες και τα διαφέροντα της ομάδας στην οποία ανήκει.

Οι τύποι της συμπεριφοράς του ατόμου παίρνουν τη μορφή ή δρουν ως μηχανισμοί προσαρμογής. Το άτομο χρησιμοποιεί τους τύπους αυτούς συμπεριφοράς για να μειώσει την δύναμη των εσωτερικών κινήτρων τα οποία το καλούν προς δράση. Ακόμη και όταν η κληρονομικότητα ενός ατόμου είναι καλή, πιθανόν μέσα από τον αγώνα τον οποίο διεξάγει για μια θέση στην ομάδα να ανακαλύψει ότι η πρόοδός του είναι κατωτέρα. Συνέπεια αυτού είναι η χρησιμοποίηση διαφόρων μηχανισμών για να φαίνεται ανώτερος. Η φαντασία του πολύ συχνά εργάζεται εντατικά για να ανακαλύψει μεθόδους και μέσα δια των οποίων θα μπορέσει να επιβληθεί στην ομάδα στην οποία ανήκει.

Η υποκατάστατος αυτή συμπεριφορά είναι, μέχρις ορισμένου σημείου, μια κοινή μέθοδος διατηρήσεως ενός επιθυμητού σκοπού.  Πρέπει το άτομο όμως να ασκείται από ενωρίς στην εκτίμηση του γεγονότος, ότι η υποκατάστατος συμπεριφορά είναι πιθανόν να καταλήξει σε άσχημα αποτελέσματα και να αποβεί ανεπιθύμητος.

Το ομαλό άτομο είναι συνήθως ικανό να πραγματοποιεί τους σκοπούς του με μέσα που είναι αποδεκτά από την κοινωνία. Οι καλές συνήθειες οι οποίες αναπτύσσονται ενωρίς διατηρούν το άτομο στην  ατομική ικανοποίηση αλλά και στην αποδοχή και έγκριση από τους συνανθρώπους του. Όταν όμως οι ατομικοί περιορισμοί ή οι δυνάμεις του περιβάλλοντος εμποδίζουν την ομαλή πραγμάτωση του σκοπού τον οποίο επιδιώκει, τότε το άτομο υποχρεούται εκ της δυνάμεως των εσωτερικών του κινήτρων να αναπτύξει συστήματα και τύπους διαγωγής οι οποίοι δεν είναι επιθυμητοί παρά της κοινωνίας. Η ποικιλία αυτή της διαγωγής του ατόμου εκφράζεται στην χρησιμοποίηση των διαφόρων μηχανισμών προσαρμογής.

Περιγραφή των συνήθως χρησιμοποιουμένων Μηχανισμών Προσαρμογής.

Οι Μηχανισμοί προσαρμογής είναι πολλοί, οι συνηθισμένου είναι:

Α)      Αντιστάθμισης (COMPESTATION)

          Αντιστάθμιση είναι η χρησιμοποίηση υπερβολικής ενέργειας για την ανάπτυξη μιας ιδιότητας ή ιδιοτήτων με σκοπό την μείωση της εντάσεως η οποία προκαλείται από μια πραγματική ή φανταστική αδυναμία, πχ η κοντή κοπέλα φορεί υποδήματα με ψηλά τακούνια για να φαίνεται ψηλότερη.  Το παχουλό παιδί προσπαθεί να αναπτύξει κάποια δραστηριότητα ώστε να  αποσπά την προσοχή των άλλων από την δυσπλαστία του και να την κατευθύνει προς τις δραστηριότητες του όμοιες κατ αυτόν με τις δραστηριότητες των άλλων.

          Αντισταθμίσεις οι οποίες έχουν μεταφορικό χαρακτήρα ή εκείνες στις οποίες η υπερβολική δραστηριότητα δεν αποβλέπει στην άμεσο αντικατάσταση μιας αδυναμίας είναι επίσης κοινοί τύποι μηχανισμού προσαρμογής .  Το παιδί π.χ. το οποίο δεν παρουσιάζει πρόοδο στα μαθήματά του ή γενικά σε θέματα τα οποία απαιτούν αφηρημένη σκέψη, επιδίδεται σε έργα που απαιτούν σωματική δύναμη, για να αποσπάσει την προσοχή των άλλων.  Αντίθετα ένα παιδί το οποίο είναι σωματικά αδύνατο πιθανόν να σε διανοητικά έργα. Και εάν μεν η διανοητική του ικανότητα είναι υπέρ το κανονικό είναι δυνατό να επιτελέσει αξιοζήλευτα έργα. Αν όμως η διανοητική του ικανότητα είναι κάτω του κανονικού τότε αποβαίνει ψευτόσοφος τσαρλατάνος.

          Υπάρχουν άτομα τα οποία αναπτύσσουν ειδικές ικανότητες σε μέγιστο βαθμό τελειότητας για να υπερισχύσουν των άλλων μετά των οποίων συναγωνίζονται . Εκείνοι οι οποίοι χρησιμοποιούν τις ικανότητες αυτές σαν υποκατάστατο, αποφεύγουν να λάβουν μέρος σε δραστηριότητες οι οποίες δεν τους δίνουν την ευκαιρία να επιδείξουν την υπεροχή των. Η συλλογή διαφόρων αντικειμένων σαν μια υποκατάστατη επιτυχία για κοινωνική αναγνώριση είναι ένας μηχανισμός αντισταθμίσεως του οποίου η σπουδαιότητα ευρίσκεται σε αναλογία με την αξία την οποία τοποθετεί η ομάδα επί της συλλογής των αντικειμένων .

          Γονείς οι οποίοι έχουν αποτύχει στην πραγματοποίηση των ονείρων τους όταν ήταν νέοι, αναπτύσσουν συχνά αίσθημα κατωτερότητας και προσπαθούν να επιδράσουν στα παιδιά τους , με τέτοιο τρόπο ώστε να τα υποχρεώσουν να δεχθούν την ανάληψη της προσπάθειας για την πραγμάτωση ειδικών τους φιλοδοξιών. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα γονέων οι οποίοι απαιτούν από τα παιδιά των να ακολουθήσουν επαγγέλματα τα οποία αυτοί οι ίδιοι ήθελαν να ακολουθήσουν και εναντίων των οποίων επαναστατούν τα παιδιά.

          Β)      Ταύτιση ή Ταυτοποίηση  (IDENTIFICATION)

Αυτή αναφέρεται στην προσπάθεια ενός ατόμου να ταυτίσει  τον εαυτό του με κάποιον ο οποίος έχει πραγματοποιήσει μια αξιόλογη πράξη ή μια ευχάριστη κατάσταση.

Ο μηχανισμός αυτός αμύνης συντελεί ή μάλλον αποβλέπει στην μείωση της νευρικής εντάσεως του ατόμου διά των κατορθωμάτων ενός άλλου προσώπου για τον οποίο ενδιαφέρεται αμέσως.

Η συμπεριφορά του παιδιού το οποίο ταυτίζει τον εαυτό του με τον πατέρα του κατά τέτοιο τρόπο ώστε η ταύτιση να αποβεί μηχανισμός αμύνης, καθορίζεται επί τη βάσει του μηχανισμού αυτού. Δια πολλούς η ταύτιση αυτή αποτελεί την βάση της αναπτύξεως του χαρακτήρα του παιδιού, το οποίο αργότερα ταυτίζει τον εαυτό του με πρόσωπα ή καταστάσεις οι οποίες αποτελούν δι αυτό ιδεώδη.

          Ο βαθμός της εκτιμήσεως του ατόμου διά το σχολείο ή δια μία οργάνωση ή ακόμα για την οικογένεια εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος από την λογική χρησιμοποίηση του μηχανισμού της ταυτίσεως. Ο μηχανισμός αυτός συναντάται σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους.

          Η ταύτιση αποβαίνει ανεπιθύμητος όταν το άτομο χάνει την δική του ατομικότητα και προσπαθεί να κατορθώσει ότι και το πρόσωπο με το οποίο ταυτίζει τον εαυτό του.

          Εκείνοι επίσης οι οποίοι ασχολούνται με την θεραπεία των ψυχικώς ασθενών (ψυχίατροι, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, διδάσκαλοι) πρέπει να αποφεύγουν την ταύτιση του εαυτού τους με τον πάσχοντα . Πρέπει να βλέπουν αυτόν αντικειμενικά. Είναι γνωστή η φράση ουδείς μωρότερος  των ιατρών εάν δεν υπήρχαν οι διδάσκαλοι)

          Υπάρχει περίπτωση ασθενούς με μετωπιαία κροταφική άνοια, ο οποίος  χρησιμοποιεί αυτό τον μηχανισμό αμύνης ταυτίζει τον εαυτό του με  τον γραφικό αστυνομικό  ΙΑΒΕΡΗ, εισβάλει στα σπίτια, τρομοκρατεί τους ενοίκους και υποβάλει συνεχώς μηνύσεις  με αληθοφανείς αβάσιμες καταγγελίες (Δικομανής), γενικά με μη αποδεκτή χρήση αυτού του μηχανισμού. Το άτομο αυτό εξετάσθηκε από ψυχολόγους.  Κατά τη στιγμή της εξετάσεως ευρέθη συνεργάσιμο και όχι επικίνδυνο για την κοινωνία, αλλά αυτό δεν αποκλείει την αρρωστημένη ψυχοσύνθεση.

                    Γ) Ευλογοφάνεια ή Εκλογίκευση (Rationalization)

Ο μηχανισμός αυτός περιλαμβάνει την πορεία εκείνη της σκέψεως κατά την οποία το άτομο προσπαθεί να αποκρύψει την πραγματική βάση της σκέψεώς του. Δικαιολογεί δηλαδή τις πράξεις του με την χρησιμοποίηση δικαιολογιών οι οποίες είναι εντελώς διαφορετικές από εκείνες οι οποίες πραγματικά αποτελούν το κίνητρο των πράξεων του.

          Δια του μηχανισμού αυτού αμύνης το άτομο προσπαθεί να δικαιολογήσει μια αποτυχία του με την επίρριψει τις ευθύνης επί παραγόντων οι οποίοι είναι έξω του εαυτού του ΠΧ όταν προσπαθεί να κατασκευάσει κάτι και αποτυγχάνει αποδίδει την αποτυχία του στα εργαλεία τα οποία χρησιμοποιεί, ή στην κακή τύχη. Είναι γνωστές οι φράσεις ατζαμής ο μάστορας φταίνε τα εργαλείακαι όσα δεν έφτανε η αλεπού τα άφηνε κρεμαστάριακαι όποιος χάνει στα χαρτιά κερδίζει στην αγάπη υπάρχουν πάρα πολλές λαϊκές παροιμίες οι οποίες αναφέρονται στον μηχανισμό της εκλογικεύσεως.

          Είναι γνωστή στο άτομο η ασυνέπεια της διαγωγής του. εν τούτοις δεν επιθυμεί να αντιμετωπίσει τις εσωτερικές του συγκρούσεις , να εναρμονίσει τις ασυμφωνίες του ή γενικά να βάλει τις σκέψεις του σε τάξη. Προτιμά την εύκολη μέθοδο της εκλογικεύσεως. Εάν εύρη αρκετά μέσα για να δικαιολογήσει την διαγωγή του τα χρησιμοποιεί ανεξάρτητα από την κοινωνική των αξία. Αυτό εξηγεί το γεγονός ότι τα παιδιά δεν δίνουν ειλικρινείς απαντήσεις για τις αταξίες των.

          Δ)   Προβολή (Projection)

          Κατά τον μηχανισμό αυτό της προσαρμογής το άτομο προσπαθεί να επιρρίψει την ευθύνη για τις αποτυχίες του επί της ανεπιθύμητης διαγωγής ενός άλλου προσώπου, ή επί της απροθυμίας του δευτέρου να συνεργασθεί μαζί του. Τείνει δηλαδή να αποσπάσει την προσοχή των άλλων από την ανεπιθύμητη διαγωγή του και να την κατευθύνει προς την κατεύθυνση, προς την ακανόνιστη διαγωγή ενός άλλου προσώπου.

          Ο μηχανισμός προβολής ευρίσκεται σε στενή σχέση με τον προηγούμενο (εκλογίκευση)  κατά τον οποίο το άτομο προσπαθεί να επιρρίψει τις ευθύνες των πράξεων του σε παράγοντες εκτός εαυτού του ευρισκομένους.

           Το άτομο που πηγαίνει αργά στο ραντεβού του δικαιολογεί την καθυστέρηση  κα προβάλλει  την συγκοινωνία ως αίτιο, αν και το ίδιο γνωρίζει ότι άργησε να ξεκινήσει από το σπίτι του. Επί πλέον το άτομο το οποίο χρησιμοποιεί τον μηχανισμό της προβολής προσπαθεί να παρουσιάσει τα σφάλματά του ως μικρότερα σε σύγκριση με τα σφάλματα άλλων. Το παιδί το οποίο έκλεψε κεράσια από την κερασιά του γείτονα, ισχυρίζεται ότι δεν έκλεψε τόσα πολλά όσα οι φίλοι του.

Οι όρκοι του, τα ψέματά του κ.λ.π. δεν είναι τόσο σοβαρά όσο των άλλων. Η σύγκριση την οποία κάνει το άτομο για τον εαυτό του είναι δυνατό να είναι πραγματική ή φανταστική. Και στις δύο περιπτώσεις η προσπάθειά του αποβλέπει στην αλλοίωση της πραγματικότητας για να προλάβει σοβαρές συνέπειες της διαγωγής του.

          Ο μηχανισμός αυτός αποβαίνει δυσάρεστος όταν η προβολή αναπτύσσεται σε συνήθεια και  οι συνοδεύουσες αυτήν συναισθηματικές καταστάσεις παρουσιάζουν συμπτώματα απροσάρμοστης πραγματικότητας και ψυχικών διαταραχών.

          Ε)     Εξιδανίκευση ( Sublimation)

          Όταν η διαγωγή ενός ατόμου παρουσιάζει ανωμαλίες είναι δυνατόν να ελαττώσουμε την επερχομένη σύγκρουση με το να οδηγήσουμε το άτομο σε μία υποκατάστατη δημιουργική δραστηριότητα Η δραστηριότητα αυτή ονομάζεται εξιδανίκευση.

          Είναι γνωστό ότι τα κίνητρα της αγάπης και του μίσους είναι ισχυρά και ζητούν να εκφρασθούν στην διαγωγή του ανθρώπου. Αν επιθυμούμε αν ζήσουμε αρμονικά με τους συνανθρώπους μας, να σεβόμαστε τους νόμους των, τις συνήθειες των και τους ηθικούς των κώδικες πρέπει τα κίνητρα αυτά να ελέγχονται κατάλληλα.  Καλή συναισθηματική προσαρμογή υπάρχει εκεί που το άτομο μετατρέπει την πρωτόγονη αγάπη ή το μίσος σε κοινωνικά αποδεκτή διαγωγή.  Εάν το άτομο αδυνατεί να μετατρέψει ή να διαφοροποιήσει ή να αποκαταστήσει τις πρωτόγονες επιθυμίες του είναι πιθανόν να αναπτύξει δυσκολίες προσαρμογής οι οποίες καταλήγουν σε ψυχική ασθένεια.

          Ο μηχανισμός της εξιδανικεύσεως χρησιμοποιείται από τα άτομα για την αντικατάσταση τις φυσικές τους ορμές, οι οποίες βασίζονται στις επιθυμίες και συγκινησιακές εκδηλώσεις, με  ιδεώδη και ευγενείς  σκέψεις.

          Η ψυχική ενέργεια είναι δυνατόν να μετασχηματισθεί και να εξαγνισθεί. Τα παιδιά έχουν μία ζωηρή επιθυμία προς ενέργεια και δράση. Οι γονείς πρέπει να παρέχουν στα παιδιά των ευκαιρίες για εκτέλεση πράξεων οι οποίες να είναι αποδεκτές από την κοινωνία.

          ΣΤ)    Ονειροπολήματα και Φαντασίες.

          Οι μηχανισμοί αυτοί περιλαμβάνουν ικανοποιήσεις φανταστικές, οι οποίες δεν είναι δυνατόν να κατορθωθούν στην πραγματικότητα. Τα Προβλήματα του ατόμου λύονται κατά φαντασία και με αυτό τον τρόπο είναι δυνατή η φυγή από την πραγματικότητα.

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το άτομο αντιμετωπίζει ένα δύσκολο και περίπλοκο πρόβλημα, η φαντασία χρησιμοποιείται σαν μέσον διαφυγής.  Είναι εύκολο να μεταφερθεί κάποιος από τον κόσμο της πραγματικότητας, όπου τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται στην πραγματική τους όψη, σε εκείνον τον κόσμο, που νομίζει ότι οι φανταστικές ευτυχίες είναι δυνατό να κατορθωθούν. Εάν η συνήθεια αυτή αρχίσει από ενωρίς, αποβαίνει αργότερα αιτία πολλών συγκρούσεων και πολύ περισσότερο όταν το άτομο υποφέρει από νευρική ανωμαλία.

          Το παραμύθι  και η εικονική πραγματικότητα των συγχρόνων ηλεκτρονικών παιχνιδιών αποτελούν τις βασικές τροφές του. Το μικρό παιδί στερείται εμπειριών ή βιωμάτων του πραγματικού κόσμου και ζει σε μία φανταστική ζωή. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να δίδεται μεγάλη έμφαση επί προσώπων με μυθώδη δύναμη, διότι πιθανώς αργότερα τα ίδιο το παιδί να θέσει σκοπούς οι οποίοι είναι ανώτεροι από τις περιορισμένες ικανότητες του. Πρέπει λοιπόν από ενωρίς το άτομο να μάθει να κάνει διάκριση του πραγματικού και του φανταστικού και να ελέγχει τις νοητικές του ικανότητες και δραστηριότητες.

          Ζ)      Ενδοβολή ( Introjection)

          Κατά την οποία το άτομο ενσωματώνει (ενδοβάλει) ορισμένες χαρακτηριστικές ιδέες η γεγονότα. Ένα από τα αρχικά συμπτώματα της νόσου Αλτσχάϊμερ είναι η υποψία ότι τους κλέβουν αντικείμενα, χρήματα ακόμα και τα εσώρουχα.

Η)      Άρνηση (Dential)

          Κατά την οποία προφανή γεγονότα η βιώματα δεν γίνονται αποδεκτά από τον πάσχοντα.

          Θ)      Επαναγωγή ή Οπισθοδρόμηση (Regression)

          Στην περίπτωση αυτή το Εγώ του ατόμου επανέρχεται στα πλέον παιδικά επίπεδα της ψυχικής συνθέσεως .

Ι)       Απώθηση (Repression)

.Η ασυνείδητη ή σκόπιμη αποδίωξη εσωτερικών ενστίκτων ενορμήσεων η εξωτερικών γεγονότων επώδυνων διά το Εγώ.

ΙΑ)     Μετατόπιση ( Displacement)

          Ο μηχανισμός ο οποίος χρησιμοποιείται χωρίς σοβαρές συνέπειες από όλους μας. Αναφέρεται στην άρνηση του ατόμου της αντιμετωπίσεως της πραγματικής αιτίας της στεναχώριας του και η υποκατάσταση αυτής από άλλη εντελώς διαφορετικής αιτιολογίας. π.χ. Ο έφηβος ο οποίος πρέπει να αγαπά την μητέρα του (μία κακή γυναίκα, η οποία τον κακομεταχειρίζεται) μετατοπίζει τα πραγματικά συναισθήματα απαρέσκειας, στον φόβο μήπως αποθάνει η μητέρα του, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα επιθυμεί.

          ΙΒ)     Αναστροφή  (Revere Reaction Formation

          Είναι η επικράτηση της ασυνειδήτου επιθυμίας αντί της συνειδητής. Π.Χ. Λέμε εκ παραδρομής μην έρχεσαι μαζύ μου την στιγμή ακριβώς κατά την οποία επιθυμούμε να πούμε ελάτε.

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

          Από την ανάπτυξη του θέματος  ασφαλώς θα διαπιστώσατε ότι κατά καιρούς όλοι έχουμε χρησιμοποιήσει μηχανισμούς αμύνης από την παιδική μας ηλικία μέχρι σήμερα, αλλά και πολλών ασθενών  με Αλτσχάϊμερ η συμπεριφορά του κάνει μεγάλη χρήση αυτών, η αναφερομένη στις έντυπες οδηγίες και στις ανακοινώσεις ως Διαταραχές συμπεριφοράς δεν είναι τίποτα άλλο από την συχνή και κακή χρήση μερικών από τους προαναφερθέντες μηχανισμούς προσαρμογής ή αμύνης.

          Επίσης θα έχετε διαπιστώσει ότι υπάρχουν άτομα ενοχλητικά τα οποία χρησιμοποιούν ανεπιθύμητους μηχανισμούς.

Κεντρική σελίδα

Αποστολή αλληλογραφίας προς institutoalzheimer.gr με ερωτήσεις ή σχόλια σχετικά με αυτήν την τοποθεσία Web.
Πνευματικά δικαιώματα 2005  Αριστείδης Λιάπης
Τελευταία τροποποίηση: 22/06/06